Seth zwraca się do Michaela o pomoc. Chłopak nie wytrzymuje presji, jaką wywiera na nim „T-Bag”. Scofield postanawia nie ingerować w to, co jest pomiędzy nimi.

Lincoln prosi naczelnika więzienia, by pomógł mu w odnalezieniu syna. Żąda od Pope’a. aby go wypuścił w celu odszukania młodzieńca. Henry niestety nie może nic zrobić, gdyż młody Burrows oskarżony jest o podwójne morderstwo.

Brygada Pracy cały czas remontuje kanciapę klawiszy. Więźniowie dokopują się do rury. Konieczna stała się utylizacja gruzu poza pomieszczenie ze względu na jego ilość. Po skończonej robocie, osadzeni z gruzem w kieszeniach udali się na spacerniak, gdzie rozpoczęli pozbywanie się nagromadzonego materiału budowlanego. Kilka kawałków odnalazł „C-Note”, który najwyraźniej zwęszył sprawę…

Wyrzucającego gruz Abruzziego woła Bellick. Informuje go, że nie dostał swojej comiesięcznej doli (łapówki) i grozi, że jeżeli pieniądze nie zostaną zaksięgowane na jego koncie wieczorem, to więzień utraci swoje przywileje, m. In. przestanie dowodzić Brygadą Pracy. John dzwoni do przedsiębiorstwa Falzone ’a, jednak sekretarka nie łączy go z nim. Połączenie zostaje przerwane.

Podczas porannych poszukiwań kawy, Veronica odnajduje w kuchni pistolety. Nick tłumaczy jej, że należą do jego ojca. Prawniczka ma wątpliwości, co do tego, po czyjej stronie stoi Savrin. Potem jednak go przeprasza. Oboje udają się na spotkanie z żoną Steadmana. Ta tłumaczy, że nie jest w stanie pomóc im w sprawie Burrowsa, gdyż jest sporo ludzi, którym zależało na śmierci jej męża (ze względu na miliony dolarów).

Do więzienia przyjeżdża transport nowych, tzw. „świeżaków”. Pilnie przygląda się im „T-Bag”. Jeden z nowo-osadzonych, biały chłopak - David Apolskis próbuje zaistnieć wśród „czarnych”. Widząc to, „biali” także go nie chcą i w rezultacie zostaje odrzucony przez więźniów. Zauważa to Bagwell i przysiada się do niego na spacerniaku. Rozpoczyna rozmowę opowiadając o tym, jacy są podobni. David otrzymuje także od niego pseudonim – „Tweener”. Theodore postanawia się do niego zbliżyć i kładzie swoją rękę na jego kolanie. W rezultacie zostaje zwymyślany przez zbulwersowanego młodzieńca, który oznajmia mu, że nie ma na co liczyć i grozi, że go zabije. Podczas powrotu do bloku więziennego Michael zauważa, że Bagwell narzuca się Davidowi i zwraca „T-Bagowi” uwagę na to, że powinien dać mu spokój. W nocy „Fish” przekonuje się, że Theodore nie zamierza jednak odpuścić i wysłuchuje „piosenki” Bagwella – „Tweener nadchodzę”.

Johna odwiedza dyrektor handlowy jego firmy i informuje, że Philly Falzone zablokował wszystkie konta oraz, że pozostało mu jedynie $30 000 na koncie jego żony. Abruzzi zakazał mu ruszać tych środków. Wracając do skrzydła więziennego spostrzega, że jego kolega z celi spotyka się z Phillim. Na spacerniaku dowiaduje się od niego, że zajął jego miejsce w więziennej hierarchii. Żądny zemsty John okalecza w nocy współwięźnia, pozbawiając go gałki ocznej, za pomocą rozbitej żarówki.

Sara dowiaduje się przypadkowo, że Scofield leczył się u psychiatry. Postanawia przeprowadzić małe dochodzenie. Udaje się do dr Davida George’a Brightona, ten informuje ją o dwóch przypadłościach, na które leczył się więzień. Pierwsza to niska-ukryta inhibicja, ludzie dotknięci tą chorobą przetwarzają bardzo dokładnie widziany obraz (ich mózgi są bardziej otwarte na bodźce pochodzące z otoczenia). Umysł normalnego człowieka pomija szczegółowe informacje, aby mógł zachować równowagę psychiczną. Jeżeli cierpiący na tą przypadłość ma wysokie IQ, będzie to oznaczało twórczego geniusza (którym jest Michael), lecz jeśli osoba z niską-ukrytą inhibicją ma niski iloraz inteligencji, doprowadzi to do choroby umysłowej. Scofield leczył się także na brak poczucia własnej wartości, do czego doprowadziła utrata obojga rodziców. Jednak w połączeniu z niską-ukrytą inhibicją stał się czuły na otaczające go cierpienie. Stał się „ratownikiem”, osobą, która bardziej troszczy się o dobro innych niż swoje.

Lincoln prosi jednego spośród klawiszy, Stoltego, by pozwolił mu skontaktować się z synem. Strażnik przystaje na to i zezwala mu na telefon. Burrows przekazuje młodzieńcowi, żeby zadzwonił do Savrina. Po chwili agenci namierzają i odnajdują L. J.’a. Chłopak zmuszony jest uciekać. Następnie kontaktuje się z Nickiem i rozmawia z Veronicą, która jest świadoma tego, że telefon chłopaka jest namierzany i znajduje się na podsłuchu. Podaje mu fałszywą informację odnośnie miejsca, w którym aktualnie przebywa – posiadłość nad jeziorem Mercer. SMS -em przesyła prawdziwą lokalizację domu Savrina w New Glarus. Prawniczka pisze także, aby Lincoln Junior pozbył się telefonu. Tak też robi, zostawiając go w autobusie dojeżdżającym do jeziora Mercer, wyprowadzając tym samym agentów Secret Service w pole. Tymczasem Burrows niepokoi się w więzieniu o losy syna. Otrzymuje zaszyfrowaną wiadomość, że L.J. jest z Veronicą oraz, że wszystko jest w porządku.

Podczas pracy w kanciapie strażników, Michael, chcąc ocalić chłopaka – Tweenera, postanawia przemówić „T-Bagowi” do rozsądku. Chwyta za jedno z metalowych narzędzi i uderza go w kolano. Informuje, że to on rozdaje tu karty, a Bagwell ma zostawić w spokoju Davida. Przyglądających się całemu zajściu więźniów odwiedza nagle Bellick. O dziwo nie wpada do dziury, nad którą pracowali w tajemnicy osadzeni. Została zabezpieczona fotografiami z rankingu strażników Fox River (strażnik miesiąca) przez Fernando. „Boss” wywołał Abruzziego i poinformował go, o tym, że jego comiesięczna dola nie została zaksięgowana na koncie, a John utracił swe przywileje. Na spacerniaku okazuje się, że Michael ma także dar przekonywania… zaczepiony przez Apolskisa, kulejący Theodore nawet nie zareagował. Jendak pojawia się problem, Brygadę Pracy zastępuje nowa, złożona z nowych członków, a dowodzi nią okaleczony przez Abruzziego więzień…