W tym odcinku poznajemy kolejny element układanki Michaela. Tym razem nie jest nim tatuaż na jego ciele, istotne są zegarek i dyktafon…

Podczas wizyty w Izbie Chorych, Scofield zauważa, że Sara zatrzymała prezent, jaki jej ofiarował z okazji urodzin – różę wykonaną techniką origami. Rzucając kilkoma tekstami i miłymi spojrzeniami prosto w oczy, „Fish” flirtuje z panią doktor.

Podczas prac nad renowacją kanciapy strażników, między „T-Bagiem”, a „C-Note” dochodzi do małej sprzeczki na tle rasowym. Na szczęście nie mają miejsca żadne rękoczyny, gdyż w porę interweniuje Lincoln. Po chwili przychodzi strażnik i wywołuje Michaela na jego widzenie intymne z żoną, którą mieliśmy już okazję oglądać w poprzednim odcinku, kiedy do niej telefonował, Niką Volek. Jak się okazuje to także część planu „Świeżaka”, gdyż małżonka miała przemycić kartę kredytową. Okazuje się także, iż Bellick kojarzy żonę więźnia, widział ją gdzieś wcześniej. Nie jest jednak w stanie przypomnieć sobie, skąd ją zna. Sara, która rozmawia ze swoją przyjaciółką z Izby Chorych zauważa Michaela żegnającego się czułym pocałunkiem z Niką.

Następna scena prezentuje nam talent wokalny Theodore’a Bagwella. Trafnie podsumowuje go „C-Note” – „rasista, pedofil i głupek”. Michael powraca do pracy w kanciapie strażników, lecz członkowie brygady mają do niego pretensje, że miga się od roboty. Wyjaśnia im, że „chodził na zakupy”.

Po powrocie do celi Sucre zauważa, że „Fish” ma kartę kredytową i przestrzega go, że nie wróży to najlepiej, jeżeli przyłapią go z nią klawisze. Scofiled mówi mu, aby się nie martwił i odkleja kartkę z nadrukiem. Jak się później okazuje, karta była elementem systemu zabezpieczeń, a przy jej pomocy Michael dostaje się do magazynu depozytów. Znajdują się tam rzeczy każdego więźnia, przyjęte w dniu, w którym zamknięto go w Fox River, oczekujące na jego wyjście. Na liście fantów „Świeżaka” znajdowały się: czarny garnitur, para czarnych skarpet, para butów, sznurowadła, jeden, mały dyktafon oraz złoty zegarek, ten ostatni, istotny dla planu Michaela został niestety skradziony.

Veronicę, L. J ’a. i Nicka odwiedza Quinn. Chwilę po tym, jak wpuszczają go do środka (udawał osobę, która miała wpadek) strzela do Savrina. Następnie związuje Donovan i młodego Burrowsa. Próbuje wydobyć z nich informacje odnośnie tego, czego dowiedzieli się prowadząc swoje śledztwo w sprawie skazanego na śmierć, jednakże, prawnicy nie są skłonni do współpracy, a sam L. J. nie wie nic.

W rozmowie z Westmorelandem, Michael dowiaduje się, że Bellick przydzielił starszemu więźniowi jednego ze świeżaków. Charles opisuje go następująco: „szybkie ręce, szybszy język”. Okazuje się, że jest to niedoszła sympatia „T-Baga”, David Apolskis. Młodzieniec zainteresowany jest pracą w brygadzie, jednak Scofield informuje go, że miejsca w niej są już obsadzone. Michael pyta Westmorelanda, czy słyszał o kradzieżach z depozytu. Ten odpowiada mu, że owszem, klawisze kradną rzeczy więźniów cały czas. Nie chce się jednak mieszać w sprawy związane z ucieczką i daje „Fishowi” małą podpowiedź - w Fox River jest strażnik nazywany „najgorszym złodziejem”. Chwilę później staruszek zostaje wezwany do Pope ’a.

Bellick postanowił przeprowadzić małe śledztwo w sprawie żony Michaela. Do tego celu zaangażował żonę Geary‘ego (strażnika-kolegi), pracującą w urzędzie hrabstwa. Przefaksowała mu akt ślubu Scofielda, jak się okazuje, więzień stanął na ślubnym kobiercu dzień przed napadem na bank…

Henry informuje Westmorelanda, że jego córka ma raka przełyku i pozostało jej kilka tygodni życia. Okazuje się, że Charles nie będzie mógł jej zobaczyć żywej, gdyż Wydział Resocjalizacyjny obawia się ucieczki, a polityka stanu zezwala na przepustki tylko w przypadku pogrzebów.

W tym samym czasie Michael odwiedza „Tweenera” i prosi chłopaka o przysługę – odzyskanie skradzionego zegarka. David stwierdza, że nie będzie to łatwe, gdyż złoty, włoski Remedy, z 2003 roku, z tarczą wykonaną z masy perłowej, ma motylkową sprzączkę, co oznacza, że zapięcie jest ukryte i osoba, której będzie musiał go zwinąć na pewno to poczuje… i będzie musiał wymyślić coś specjalnego. W zamian Scofield obiecuje mu przemyśleć sprawę jego członkostwa w Brygadzie Pracy, ale bez obietnic.

Oczekując na zastrzyk w Izbie Chorych, Michael widzi, że klawisze przynoszą jednego z więźniów, który nagle zaczął zwracać jedzenie. Podejrzewają u niego jakiś atak. Okazuje się, że jest to Apolskis, który sprawnie uporał się z zegarkiem, gdyż znika on z ręki Geary’ego.

Do celi „Fisha” zegarek dostarcza Charles, który pyta go o szczegóły, do czego mu jest potrzebny. Westmoreland chce się przyłączyć do grupy uciekinierów, której mózgiem jest „Świeżak”. Michael oznajmia, że każda osoba daje coś od siebie. Starszy więzień przyznaje się, że to on jest „D. B. Cooperem”, jednak Scofield zdaje się nie dowierzać i przypomina mu ich konwersacje, które kończyły się „… nie jestem D. B. Cooperem”.

Zegarek jest elementem obmyślanego przez Michaela mechanizmu, który rozpoczyna odmierzanie czasu po godzinie 18-ej, pomiędzy przejściem strażników pod oknami Izby Chorych.

Tymczasem uwięziona przez Quinna, Veronica, próbuje się wydostać. Udaje jej się to, łamie na głowie agenta „Firmy” drewniane krzesło i ucieka. Rozwiązuje L. J‘a., wręcza mu kluczyki do samochodu i nakazuje uruchomić silnik. W tym czasie biegnie to Nicka i pomaga postrzelonemu mężczyźnie wstać. Po chwili Quinn oddaje kilka strzałów w kierunku samochodu, który usiłuje uruchomić młody Burrows, lecz Lincoln Junior ucieka do lasu. Po chwili wraca sam agent, który nie odnalazł młodzieńca. Zauważa Veronicę i zbliża się do niej, ta próbowała go zaciągnąć w pułapkę, aby wpadł do wyschniętej studni. Mężczyzna zwęszył podstęp, lecz do kilkumetrowej dziury wepchnął go L. J. Prawnicy i chłopak odjeżdżają. Quinn wzywa na pomoc Kellermana, który przyjeżdża z Halem. Paul postanawia zakryć studnię, do której wpadł agent „Firmy” i pozostawić go na pewną śmierć, gdyż tylko on wie, że Savrin i Donovan żyją, a młody Burrows jest na wolności.

Kontynuując swoje śledztwo, Bellick udaje się do klubu nocnego. Zauważa tam tancerkę ukrywającą się pod pseudonimem Jasmine, lecz tak naprawdę jest to Nika, żona Michaela. Wypytuje ją czego oczekiwał od niej Scofield w zamian za kartę stałego pobytu na terenie Stanów Zjednoczonych? Dziewczyna powiedziała mu prawdę, że jej mąż prosił ją o przyniesienie karty kredytowej do więzienia.

W kaplicy do „Świeżaka” przysiada się Westmoreland. Charles podaje mu rok porwania samolotu oraz dane tyczące się numeru serii banknotów, których użyto jako okup: 1971 r., Skarbnik Stanów Zjednoczonych, DI192589. Potem przekazuje niedowiarkowi Biblię. Znajduje się w niej banknot o nominale $100 z wymienionym numerem serii, co oznacza, że Charles jest „D. B. Cooperem”.

Podczas prac na terenie spacerniaka, Michael wykopuje ukryty w trawie mechanizm, który mierzył wieczorem czas pomiędzy przejściem strażników pod Izbą Chorych. Zaczepia go Sara. Rozmawia z nim na temat jego małżeństwa. Stwierdza, że ich relacje pozostaną na etapie doktor – pacjent, a wszelkie pytania osobiste i przysługi są nie do zaakceptowania.

W kanciapie strażników Sucre dokopuje się do rury. W tym czasie Scofield zwierza się bratu, że Brygada Pracy liczy za dużo osób. Obliczył, iż na ucieczkę przez gabinet lekarski i przejście na zewnątrz mają osiemnaście minut. Wyważenie krat w oknach zajmie im 5 minut, a przejście po linie zajmie około 2 minut na osobę. W chwili obecnej uciekają: Michael, Lincoln, John, Fernando, Theodore, Benjamin i Charles. Jedna osoba musi zrezygnować…